Urząd Miejski i siedziba Rady Gminy, Samorządowe Centrum Kultury i Bibliotek, Zespół Szkół w skład którego wchodzi Liceum Ogólnokształcące – profil ogólny z rozszerzonym językiem angielski i polskim oraz historią, Liceum Profilowane o profilu ekonomiczno-administracyjnym, Zasadnicza Szkoła Zawodowa – zawód: fryzjer, rzeźnik wędliniarz, rolnik (gospodarstwo domowe), mechanik operator pojazdów i maszyn rolniczych, Technikum Uzupełniające dla Dorosłych w zawodzie technik rolnik dla absolwentów zasadniczych szkół zawodowych. W naszym mieście znajduje się również Gimnazjum Publiczne im. Jana Pawła II (jedyne na terenie naszej gminy) oraz Szkoła Podstawowa im. gen Wł. Sikorskiego.

do góry

DĄBIE
Liczba mieszkańców (stan na 31.12.2004):956

Wieś położona w południowej części Gminy, przy drodze w kierunku Dębicy. Założona w połowie XVI wieku przez Jana Tarnowskiego. W kolejnych stuleciach stanowiła część tzw. klucza wiewióreckiego. Od r. 1879 do 1945 Dąbie przynależało do majątku Łubieńskich.

W okresie I wojny światowej w okolicach Dąbia toczyły się ciężkie boje, a śladem tego jest cmentarz wojskowy w pobliżu wioski.

Miejscowa szkoła powstała na początku XX wieku. W r. 1959 oddano do użytku nowy budynek szkolny. W l. 1993-98 dobudowano do niego nową część, w której obecnie prowadzone są zajęcia.

We wsi wybudowano również Dom Strażaka. Działa tu Ochotnicza Straż Pożarna. Poczta znajduje się w Zdziarcu.

Od początku istnienia Dąbie przynależało do parafii Zasów. W l. 80-tych wybudowano jednak na miejscu kaplicę.

DĄBRÓWKA WISŁOCKA
Liczba mieszkańców (stan na 31.12.2004):727

Miejscowość położona we wschodniej części Gminy, przy trasie Mielec – Zasów – Dębica. Początki Dąbrówki sięgają połowy XVI wieku. Została założona przez hetmana Jana Tarnowskiego, właściciela klucza wiewióreckiego. W kolejnych wiekach właścicielami Dąbrówki były rody Ostrogskich, Zasławskich, Lubomisrkich i Sanguszków. Często nazywana była wówczas Dąbrówką Paprocką. W I połowie XIX wieku właścicielem Dąbrówki był Ignacy Wisłocki. Odtąd też przyjęła się nazwa Dąbrówka Wisłocka.

W okresie międzywojennym Dąbrówka była silnym ośrodkiem ruchu ludowego.

Miejscowa szkoła powstała na początku XX wieku. Obecny budynek został zbudowany w połowie lat 50-tych XX wieku. Generalny remont wykonano w latach 200 – 2003.

Dąbrówka od początku przynależała do parafii Zasów. W r. 1920 osiedliły się tam Siostry Służebniczki NMP Starowiejskie. Wybudowały one kaplicę, do której dojeżdżał ksiądz z Zasowa. Od roku 1970 ksiądz rezydował tu już na stałe. W roku 1985 ustanowiono samodzielną parafię. W tym tez roku przystąpiono do budowy kościoła parafialnego.

W miejscowości działa też Ochotnicza Straż Pożarna, z której inicjatywy wybudowano remizę i dom ludowy.

do góry

DULCZA MAŁA
Liczba mieszkańców (stan na 31.12.2004):872

Jedna z najstarszych miejscowości na terenie Gminy. Powstała w XIV wieku w wyniku podziału Dulczy (Dolszcza) na Wielka i Małą. Jej założycielami byli Sulimowie, a później przeszła we władanie Ligęzów, następnie Firlejów, Mierzejowskich. W XVII wieku wieś stanowiła zaplecze surowcowe dla rozwijającego się w Radomyślu garncarstwa. Wśród kolejnych właścicieli Dulczy Małej byli Wodziccy, Stadniccy oraz Bobrowscy. Ostatecznie majątek został rozsprzedany w roku 1879.

Od końca XVI wieku miejscowość przynależała do parafii w Radomyślu. W lipcu 1985 mieszkańcy przystąpili do budowy miejscowego kościoła, a 3 maja 1989 r. erygowano tu samodzielną parafię.

W końcu XIX wieku istniała tu szkoła jednoklasowa. W l. 50-tych XX wieku wybudowano tu nowy budynek szkolny, który z kolei został powiększony i wyremontowany w roku 1992.

We wsi działa prężna jednostka Ochotniczej Straży Pożarnej. Wybudowano Dom Strażaka, a ponadto istnieje strażacki chór „Fayer Ton”.

do góry

DULCZA WIELKA
Liczba mieszkańców (stan na 31.12.2004):1705

Największa wioska w Gminie Radomysl Wielki, leżąca nad rzeczką Jamnicą. Powstała w XIV wieku jako „Dolszcza”. Po rozdziale na granic (podział na dwie osady), ukształtowała się nazwa Dulcza Wielka. Właścicielami Dulczy Wielkiej byli Sulimowie, Ligęzowie, Radziwiłłowie, Raczyńscy, Forystowie.

Dulcza Wielka przynależała do parafii Zdziarzec. W roku 1938 erygowano tu samodzielną parafię, a po wojnie wybudowano nowy kościół (1951-56).

Już od roku 1870 funkcjonowała tu szkoła jednoklasowa. Obecna 6-klasowa Szkoła Podstawowa mieści się w budynku wybudowanym w roku 1966 (tzw. 1000-latka), a wyremontowanym gruntownie w l. 1999-2003.

Od roku 1909 działa tu jednostka Ochotniczej Straży Pożarnej.

W Dulczy Wielkiej funkcjonuje LZS „Jamnica”, filia Gminnej Biblioteki Publicznej. Od roku 2001, z inicjatywy miejscowego proboszcza, ks. Stanisława Staśko, w Dulczy Wielkiej organizowany jest corocznie Gminny Dzień Osób Niepełnosprawnych.

do góry

JANOWIEC
Liczba mieszkańców (stan na 31.12.2004):642

Najmłodsza pod względem samodzielności administracyjnej miejscowość w Gminie, gdyż wyodrębniona dopiero w roku 1947 z granic administracyjnych Żarówki na bazie tzw. Podlesia Żarowskiego. Nazwę zaczerpnięto od nazwy istniejącego tu niegdyś folwarku Janowiec.

W r. 1901 na terenie wioski zamieszkały Siostry Służebniczki Starowiejskie (mieszkają do dziś). One też założyły tu w roku 1933 pierwszą szkołę dwuklasową. Po wojnie dla potrzeb oświaty wybudowano nowy obiekt (1954), obecnie remontowany.

We wsi działa Ochotnicza Straż Pożarna. Janowiec od roku 1989 był samodzielnym rektoratem, a od 1997 samodzielną parafią.

do góry

PARTYNIA
Liczba mieszkańców (stan na 31.12.2004):1146

Wieś powstała pod koniec XVI wieku w ramach osadniczej prowadzonej wokół Zgórska przez Mikołajka Mieleckiego. Położona jest na wschód od Radomysla Wielkiego. Kolejnym właścicielem partyni był hetman Jan Karol Chodkiewicz, następnie Ossolińscy.W 1816 Partynia została włączona przez Józefa Maksymiliana Ossolińskiego w skład Fundacji Biblioteki Narodowej im. Ossolińskich.

W l. II wojny światowej na okolicznych polach miał miejsce zrzut broni z samolotu alianckiego.

Partynia od początku przynależy do parafii Zgórsko. W roku 1976 wybudowano tu jednak kościół pomocniczy.

Miejscowa szkoła powstała tuz po odzyskaniu niepodległości w roku 1918. Szkoła nie dysponowała długo odpowiednim budynkiem. Dopiero w l. 1990-95 wybudowano nowy, funkcjonalny obiekt, który obecnie jest rozbudowywany o kolejny segment.

W r. 1974 powstała w Partyni Spółdzielnia Kółek Rolniczych, która do dziś funkcjonuje jako Spółdzielnia usługowo – Wytwórcza.

W l. 50-tych odkryto w okolicach Partyni złoża ropy naftowej i gazu. Obecnie nie są one eksploatowane.

We wsi działa jednostka Ochotniczej Straży Pożarnej.

do góry

PIEŃ
Liczba mieszkańców (stan na 31.12.2004):342

Najmniejsza miejscowość w Gminie, założona przy tzw. trakcie krakowskim w XVI wieku. Od początku swego istnienia związana ze Zgórskiem. Do dziś Pień przynależy do tamtejszej parafii.

Od roku 1909 we wsi istniała szkoła. W roku 1972 wybudowano dla jej potrzeb nowy budynek. Niż demograficzny sprawił, że od roku 2000 do szkoły chodziły dzieci z klas 0 i I-III. Starsze dzieci dowożono do Partyni. Z dniem 1 września 2004 r. Szkoła Podstawowa w Pniu zaprzestanie działalności.

do góry

PODBORZE
Liczba mieszkańców (stan na 31.12.2004):758

Miejscowość położona na wschód od Radomysla, w kierunku Mielca. Pierwsze ślady osadnictwa sięgają X-XI wieku. Historycznie wieś związana była z sąsiednim Zgórskiem. Do dziś przynależy do tamtejszej parafii, a z kolei dzieci ze Zgórska uczą się w szkole w Podborzu.

Miejscowa szkoła powstała w okresie międzywojennym. W 1966-70 wybudowano obecny budynek.

We wsi działa Ochotnicza Straż Pożarna oraz Klub Sportowy „Atut”.

do góry

RUDA
Liczba mieszkańców (stan na 31.12.2004): 1533

Ruda położona jest na wschód od Radomyśla, przy trasie w kierunku Przecławia i jest drugą, po Dulczy Wielkiej, pod względem liczby mieszkańców wioską w Gminie.

Powstanie Rudy łączy się z akcją osadniczą prowadzona w XV i XVI w. Przez Ligęzów z Przecławia.

Miejscowa szkoła powstała na początku XX wieku. W okresie międzywojennym jej kierownikiem był Jan Gorlach, zamordowany w Oświęcimiu, obecnie Patron Szkoły (od r. 2003). Obecny budynek szkolny powstał w r. 1970

W roku 1925 erygowano tu samodzielną parafię.

We wsi działa Ośrodek Zdrowia, Ochotnicza Straż Pożarna oraz filia Gminnej Biblioteki Publicznej oraz Urząd Pocztowy.

do góry

ZDZIARZEC
Liczba mieszkańców (stan na 31.12.2004):937

Jedna z najstarszych miejscowości na terenie Gminy, położona wzdłuż trasy Radomysl Wielki – Dębica. Początki osady sięgają wczesnego średniowiecza. Z początkiem XIV wieku powstała tu samodzielna parafia.

Obecny kościół został zbudowany w r. 1886.

We wsi funkcjonuje Szkoła Podstawowa (od r. 1886), Urząd Pocztowy, Wiejski Dom Kultury, filia Gminnej Biblioteki Publicznej oraz ochotnicza straż Pożarna.

do góry

ŻARÓWKA
Liczba mieszkańców (stan na 31.12.2004):882

Wieś leży w południowo-zachodniej części Gminy, przy drodze z Radomyśla Wielkiego do Czarnej, wzdłuż rzeczki Jamnicy. Początkami swymi Żarówka sięga XVI wieku. Była to wieś związana ze Zdziarcem (w sensie administracyjnym i własnościowym).

Na początku XX wieku (1905) istniała już szkoła powszechna. Obecny budynek szkolny pochodzi z 1968 roku. W r. 1985 patronem szkoły został K.K. Baczyński.

We wsi funkcjonuje Urząd Pocztowy, filia Gminnej Biblioteki Publicznej, Dom Ludowy, LZS „Sprint” oraz ochotnicza Straż Pożarna.

do góry

ZGÓRSKO
Liczba mieszkańców (stan na 31.12.2004):420

Najstarsza miejscowość w Gminie, położona wzdłuż drogi z Radomyśla do Mielca, nad Potokiem Zgórskim Swoimi początkami sięga ona okresu wczesnośredniowecznego (wymienione w dokumentach z ok. 1110r.). Właścicielami Zgórska byli Pacanowscy, Mieleccy, Ossolińscy. W początkach XIX wieku Zgórsko weszło w skład Fundacji Biblioteki Narodowej Ossolińskich.

Początkowo miejscowość należała do parafii Pacanów. W r. 1583 erygowano samodzielna parafię w Zgórsku. We wsi znajduje się zabytkowy, drewniany kościół z 1781 r, a w nim Cudowny Obraz Matki Boskiej Zgórskiej.

W okresie przedrozbiorowym we wsi funkcjonowała szkoła parafialna. Obecnie dzieci ze Zgórska uczęszczają do Szkoły w Podborzu.

Obecnie jest to najmniejsza, po Pniu, miejscowość w Gminie Radomyśl Wielki.

do góry